Herbeleef je stadstuin

Een archetypische stadstuin was het, met schrale zandgrond en uitgedund gras op de veel belopen plekken, omgeven door een grijze muur, een schutting, een haag en met een tuinhuis van 13 in een dozijn. Houdbaar ontleedde samen met de bewoners de tuin en bracht die opnieuw tot groei en bloei.

– Het permacultuur ontwerpproces –

Het bijzondere is: het tuinontwerp, dat maak je als klant grotendeels zelf. Ook al heb je geen groene vingers of ben je geen tekentalent, tijdens de door Houdbaar geleide ontwerpsessie sta je ervan te kijken hoeveel je over je tuin weet en op papier kan zetten.

  1. Het begint bij het opmeten en uittekenen van de grenzen van de je tuin, de huid. Dit is de grens waarbinnen de verandering zal plaatsvinden.
  2. Tegelijk is er een wisselwerking met wat zich buiten die huid afspeelt. Als tweede stap verruim je je horizon en kijk je net buiten de grens van je tuin om alles wat je ziet vanuit je tuin in kaart te brengen.
  3. Vervolgens focus je op de organen: waar zit het hart van je tuin, de longen, de lever,… Of: waar breng je als bewoner je tijd het liefst door, waar zijn er bomen, struiken, gras en welke gebouwen of verhardingen zijn aanwezig?
  4. De 4 elementen: hoe is je tuin georiƫnteerd, wat is de zonnigste plek (vuur)? Waar is het warm en koud (aarde)? Waar is het nat en droog (water) en hoe waait de wind, waar is die goed voelbaar en waar is het luw (wind)?
  5. Ook de circulatie- of energiestromen van bewoners, dieren, water, voeding, afval,… worden in kaart gebracht.
  6. Ten slotte focus je op je verlangens met betrekking tot je tuin.

Met behulp van deze vragen, een pak stiften en enkele vellen kalkpapier heb je nu zelf de basis voor je tuinontwerp uitgetekend.

– Het project –

Zo ging het ook bij Kristof en Linde. De huid van hun tuin van 17 op 6 meter vlakbij Mariakerke wordt gemarkeerd door een hoge muur aan de westzijde, een lagere houten schutting aan de oostkant en een dichte haag achteraan. Een grote vijgenboom, een blauwe regen, een druivelaar, frambozenstruiken en een laurier zijn de longen en het hart, een tuinhuis waarvan de dakbedekking aan vernieuwing toe is maakt deel uit van het skelet. De warmste plek van de tuin (aarde) bevindt zich grenzend aan het huis en de keuken. Daaruit vloeide een ideale biotoop voort voor kruiden, die tussen – reeds aanwezige – kasseistenen werden aangeplant voor extra warmte-accumulatie. Ook twee leifruitbomen werden in de warme zone aangeplant, net als een druivelaar en twee kiwibessen, die tegen de gevel opklimmen. In de meest schaduwrijke hoek aan de gevel kregen oa lievevrouwbedstro en daslook hun nest. Een kruidlaag, bezaaid met klaver, brunel, oregano en madeliefjes biedt door gericht maaibeheer ruimte voor een zitplek dichtbij het huis. Meer centraal in de tuin, waar het meeste licht valt (vuur), ontstaat een tweede zitplek met tafel, geflankeerd door roze bes en cassis. Aan de schaduwrijke begrenzingsmuur kreeg de druivelaar gezelschap van vroege en late doornloze bramen, taybes en japanse wijnbes. Verder van de muur groeien voortaan verschillende doornloze stekelbessen en rabarber. Spontaan ontstaat er een avontuurlijk pad tussen de klimmers en bessenstruiken.

Naast de reeds aanwezige frambozenstruiken plantte Houdbaar twee andere soorten voor een optimale spreiding van de oogst. Aan het tuinhuis werd een kleine vijver gecreĆ«erd voor de salamanders die zich al talrijk in de tuin nestelden. Het kapotte tuinhuisdak werd omgetuned tot een groendak met bieslook en andere kruiden. Een constructie van kastanjepalen ondersteunt het groendak en werd verder uitgebreid om een schommel op te hangen. Klimplanten kunnen van de paalconstructie een – romantische – groene pergola maken. Het bankje staat al klaar ;-).

En zo is Gent weer een streepje groener!